Wet van de barmhartige Samaritaan

First Aid & CPR Venezuela

De barmhartige Samaritaan: medeleven en bescherming

De uit de Bijbel (Lucas 10:25-37) afkomstige parabel van de barmhartige Samaritaan vertelt hoe een voor dood achtergelaten reiziger wordt gered door een onbekende die hem verzorgt en zich over hem ontfermt. Naast de religieuze context draagt zij een universele boodschap: de morele plicht om anderen in gevaar te helpen, uit medeleven en onbaatzuchtigheid.

Geïnspireerd door dit beginsel zijn er wereldwijd talrijke zogenoemde barmhartige-Samaritaanwetten uitgevaardigd die hen beschermen tegen juridische vervolging die te goeder trouw hulp bieden in een noodsituatie. De precieze reikwijdte van die bescherming verschilt echter per rechtsgebied: hieronder leest u wat de voor uw regio geldende wet bepaalt.

Citaat van de wettekst

Geldende wet Wetboek van Strafrecht (2005), art. 438 (hfst. V «Del abandono de niños o de otras personas incapaces de proveer a su seguridad o a su salud»). Het bestraft eenieder die een verlaten of verdwaald kind jonger dan zeven jaar of een hulpeloze persoon heeft gevonden en nalaat de autoriteit onmiddellijk te waarschuwen; en eenieder die een gewonde, in gevaar verkerende of schijnbaar levenloze persoon heeft gevonden en nalaat hulp te verlenen — wanneer dit geen persoonlijk gevaar met zich meebrengt — of de autoriteit te waarschuwen.
Reikwijdte van de bescherming Plicht om de autoriteit te waarschuwen bij het aantreffen van een verlaten/verdwaald kind jonger dan zeven jaar of een hulpeloze persoon; en plicht om hulp te verlenen (of de autoriteit te waarschuwen) aan een gewonde, in gevaar verkerende of schijnbaar levenloze persoon, wanneer dit geen persoonlijke schade of gevaar oplevert.
Plicht om hulp te bieden Ja
Sanctie bij nalaten van hulpverlening Boete van vijftig tot vijfhonderd belastingeenheden (50 tot 500 U.T.) (art. 438).
AED-aansprakelijkheidsbescherming Nee
Wettelijke plicht om hulp te bieden

Uw bescherming krachtens de wet

Het Wetboek van Strafrecht van Venezuela (2005) bestraft in zijn artikel 438 eenieder die nalaat een gewonde, in gevaar verkerende of schijnbaar levenloze persoon te helpen — wanneer dit geen persoonlijke schade of gevaar met zich meebrengt — of de autoriteit te waarschuwen. De norm bestraft het nalaten, niet de hulp: een Venezolaan die te goeder trouw helpt, zonder zichzelf bloot te stellen, handelt in overeenstemming met de plicht die de wet hem aangeeft.

Plicht om hulp te bieden

In Venezuela is helpen een wettelijke verplichting: het nalaten van hulp of van waarschuwing aan de autoriteit bij een persoon in gevaar, of bij een verlaten kind jonger dan zeven jaar of een hulpeloze persoon, wordt bestraft met een boete van vijftig tot vijfhonderd belastingeenheden. De wet vraagt om voorzichtige hulp — alleen waar er geen persoonlijke schade of gevaar is — maar maakt duidelijk dat wegkijken bij een leven in gevaar gevolgen heeft.

Waarom opleiding essentieel is

Die plicht doeltreffend vervullen vereist weten hoe. Voor iemand die «schijnbaar levenloos» is, is het herkennen van een hartstilstand en het onmiddellijk beginnen met compressies wat een herstel scheidt van een verlies. Een opleiding in reanimatie en eerste hulp geeft een Venezolaan de zekerheid van wat te doen in die eerste minuten en de kalmte om het goed te doen, waardoor de verplichting om te helpen verandert in een concreet vermogen om leven in stand te houden tot hulp arriveert. Zich voorbereiden betekent reageren wanneer het er het meest toe doet.